با مانی اومدیم بیمارستان براش گردنبند بیاریم مانی میکفت ببند گردنم،گردنم درد میکنه

مانی جعبه های دارو رو گذاشته رو هم میگه ساحتمون ساختم گفتم آفرین گقت خودم تنهایی ساختم

پدرشدهر بستری بود عکسشو به مانی نشون دادم یهو گفت بستریه؟ گفتم اره،کی مرخص میشه؟ گفت ایشالله میشه

«در روایت هست که کسی که بر سر بیمار میرود، مثل کسی است که در رحمت الهی غوطهور میشود. ممکن است بعضی تعجب کنند که مگر بر سر بیمار رفتن چه خصوصیتی دارد.... چون تأثیر آن تأثیر غیرقابل محاسبه و برتر از محاسبات معمولی است. روحیه دادن به مریض گاهی از دادن داروی او بسیار حیاتبخشتر و مؤثرتر است. ...در دعاها می خوانیم: «اللّهم انّی اسألک موجبات رحمتک»؛ رحمت الهی را که بی محاسبه و بی جهت به کسی نمی دهند؛ باید التماس کرد پیش خدا تا موجبات رحمت را به ما بدهد؛ یعنی آن کاری را انجام بدهیم که موجب رحمت می شود، تا بعد خدا رحمت خودش را بفرستد. این کار، برترین موجبات رحمت است، که خیلی مغتنم و خیلی باارزش است.»بیانات در دیدار جمعی از پرستاران۱۳۸۳/۰۴/۰۳ + نوشته شده در شنبه پانزدهم اردیبهشت ۱۴۰۳ ساعت 4:52 توسط مریم  | 

یکی از فرزندان امام صادق علیه السلام خدمت پدرش رسید و گفت اوضاع مالی من خراب است؛ امام به او فرمودند چقدر پول داری؟ گفت ۴۰ دینار؛ حضرت فرمودند همین مقدار را صدقه بده، گفت اگر این ۴۰ دینار را بدهم دیگر چیزی برای خودم نمی ماند؛ حضرت فرمودند هرچیزی کلیدی دارد و کلید رزق صدقه است.

امام باقر ع:هرکس برای خدا از بیماری عیادت کند آن بیمار چیزی برای عیادت کننده نمیطلبد جز آنکه خدا برایش برآورده کند.